آرشیو برای ماه : آذر, ۱۳۸۸

وال

نوشته شده در قسمت : نوشته توسط : admin

دیگه زود نیست واسه اینکه فکر کنم از فرصتهام استفاده نکردم. دقیقا الآن وقتشه که به اینا فکر کنم. الآن باید آزارم بده اینکه کسی که سطحش از من پایینتر بود داره بیشتر استفاده میکنه. اینکه سنم داره زیاد می شه و به یه چیزایی هنوز درست فکر نکردم. فرصتها دارن از دست می رن.

این که آدم با یه شرایط اساسی کنار بیاد خیلی خوبه. مثل اینکه با بودنش کنار بیاد و هی بهش فکر نکنه. این اتفاق خوب همون اتفاقیه که واسه کسایی که می رن دنبال فلسفه نمیفته. متاسفانه این اتفاق خوب واسه من افتاده و کم حرف شدم و حرفای مفیدتری می زنم.

با دوچرخه جلوی یه انسان اولیه بری بیشتر شگفت زده میشه یا اینکه با یه ماشین از جلوش رد شی یا اینکه با یه دوربین دیجیتال ازش عکس بگیری و عکسش رو بهش نشون بدی؟

پی نوشت

نوشته شده در قسمت : نوشته توسط : admin

تو نمی دونی یه پی نوشت می تونه چقدر قشنگ باشه.

تولد

نوشته شده در قسمت : نوشته توسط : admin

سیزدهم تولدم بود. خیلی خوشحال شدم از کلی کادو و از همه ی دوستام ممنونم. باورم نمی شد اونقدر دوستای خوب داشته باشم.
فکر کنم کادویِ امیر هم یه متنِ جالب درموردِ خودم بود که می تونید از وبلاگش بخونیدش و درموردش نظر هم بدید!

صحرا

نوشته شده در قسمت : نوشته توسط : admin

ببخشید من سیاسی می نویسم. ولی متاسفانه الآن این چرندیات فکرم رو مشغول کرده، مخصوصا بعد از بازداشت شدنِ دو نفر از بچه های دانشکدمون.

خوب شاید من زیاد توی جو مخالف دولت بودم، ولی الآن نیستم. وقتی که برای دیدن و خوندنِ دی وی دی و مجله ی انعکاس(بانک جامع چند رسانه ای حوادث پس از انتخابات ۲۲ خرداد ،۱۳۸۸ طراحی شده توسط بسیج دانشجویی صنعتی امیرکبیر) گذاشتم رو اگر برای خوندنِ درسهای دانشگام می ذاشتم نمره هایِ خیلی خوبی می گرفتم. به هر حال، سعی کردم انعکاس رو کاملا بی طرف ببینم. یعنی کسی که هیچ چیز از حوادثِ بعد انتخابات نمی دونسته. قضیه اینطور می شد، یه انتخابات برگزار شده بود و محمود احمدی نژاد رای بالایی آورده و رئیس جمهور شده. بعد چون میرحسین موسوی تو جو بوده فکر می کرده قراره رئیس جمهور بشه. (همونطور که توکلی تو یه برنامه ی زنده ی تویزیونی می گفت همه ی کاندیداها اونقدر آدم اطرافشون دارن که فکر می کنن قطعا رئیس جمهورن) بعد که نمی شه چون از طرف هاشمی رفسنجانی تحریک می شده الکی گفته تو انتخابات تقلب شده و با احساساتِ جوونترها بازی کرده و فرستادتشون تو خیابون واسه آشوب و اغتشاش. مثلا مسجد لولاگر رو آتیش زدن و موتورسوارهایِ ریشو رو کتک زدن و حوزه ی مقاومت بسیج ۱۱۷ رو کنارش یه ماشین چپه کردن و آتیشش زدن. این وسط رسانه های بیگانه و انگلیس و اینا هم سوء استفاده می کنند و از دور دستورالعملِ آشوب می دن و قصد دارن ضربه ای که همیشه می خواستن به جمهوری اسلامی بزنن و واسشون مثلِ یه عقده هست رو بزنن به ایران. ایندفعه از طریق انقلاب مخملی. امریکا اگر طرفدارِ ایران بود اونهمه ایرانی رو نمی کشت تو اون هواپیماهه. انگلیس هم استعمارگره فقط شکل استعمارش رو عوض کرده. خودش بود که به سلمان رشدی مدال افتخار داد. و اونا از میرحسین موسوی به عنوان مهره ای برای براندازیِ نرم استفاده کردن…

به احتمالِ یکی دو درصد هرچی ضدِ دولت شنیدم شایعه است. یعنی ننشستن تعرفه ها رو صد تا صد تا با اسم احمدی نژاد پر کنن و همه چیز خوب بوده و تبلیغاتِ سوءِ هاشمی رفسنجانی بوده و هیچ تقلبی نشده و (چون با چشمِ خودم ندیدم) خبرگزاریِ فارس هفده ساعت قبل از پایان شمارشِ آرا تعداد رایهایِ احمدی نژاد رو اعلام نکرده. چیزهایی که خودم دیدم اینهاست و براش دنبال علت می گردم.

چرا اس ام اس ها قطع شدن و سرعت اینترنت کم شد؟ چرا اخبارِ ساعت دو گفت پیامِ آیت الله خامنه ای برای پیروزیِ احمدی نژاد رو پخش می کنیم ولی پخش نکرد و بعد از ساعتِ چهار بعد از ظهر که رسما پایان شمارش آراء اعلام شد نامه ای از آیت الله خامنه ای خونده شد که توش آراءِ احمدی نژاد با دقت خوبی اعلام شده بود؟ چرا احمدی نژاد فقط موقع رای جمع کردن یاد ثروتِ هاشمی رفسنجانی میفته؟ آقایِ خامنه ای که با هاشمی رفسنجانی رفت و آمدِ خانوادگی دارن (و موقع تنفیذ خاتمی گفتند هیچکی براشون جایِ هاشمی رو نمی گیره) متوجه دزدیِ هاشمی رفسنجانی نشده بودن؟ ثروت دست هاشمی باشه باهاش مترو ساخته بشه مردم ازش استفاده کنن بهتر نیست از این که دستِ سپاه باشه باهاش باتوم ساخته بشه بخوره تو سرِ مردم؟ به هر حال، ایران اونقدر عقب هست که نیازی به این درگیریها نداشته باشه. تغییرِ ناگهانی خیلی کشور رو عقب می ندازه، پس بهتره بذاریم آهسته آهسته تغییر ایجاد بشه. اون تغییرِ آهسته آهسته نه کشور رو عقب می ندازه و موازیِ پیشرفتِ کشوره، نه تلفات داره، نه ریسک داره، تغییرِ آهسته مطابقِ میلِ اکثریته و مطمئنا به سمتِ خوبیه و چند سال بعدش مردم رو به غلط کردن نمی ندازه.