اعتقاد

عکاس:(Jeff Widener (AP

منطق من و خیلیهای دیگه یه نظر مشترک درمورد اعتقاد داره. اعتقاداتِ یه نفر شخصیه. ولی اعتقادات یه نفر صددرصد هم شخصی نیست، چون خیلی از عقاید یه نفر مستقیم یا غیر مستقیم روی آدمهای دیگه تاثیر می ذاره و ممکنه باعث رنجشِ اونها بشه. من مطمئنم اعتقادِ کسی نباید باعث رنجش بقیه بشه. حالا تنها چیزِ مهمی که باید تعریف بشه همین رنجش هست. کسی که طرفدار اجتماعی بودن اعتقادات (و در نتیجه سیاسی شدن دین) بود، اینطور می گفت که “کشور نمی خواد مثلا با اجباری کردن عفت و منع محرمات اسلامی کسی رو به زور به بهشت بفرسته، هرکسی تو ایران، چه اعتقاد به دین داشته باشه چه نداشته باشه باید اینها رو رعایت کنه تا اون بقیه رو به جهنم نفرسته.” وقتی که بحث درمورد اعتقاده، مسخره ست این جمله، اعتقادی که با دیدن بی اعتقادی از بین بره نشون دهنده ضعفِ اون اعتقاده. خیلی درمورد تعریف اون رنجشه فک کردم ولی به نتیجه ای نرسیدم هنوز.

…

اللَّهُ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَا فِی سِتَّةِ أَیَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ مَا لَکُم مِّن دُونِهِ مِن وَلِیٍّ وَلَا شَفِیعٍ أَفَلَا تَتَذَکَّرُونَ (سجده – ۴)

واقعا افلا تتذکرون؟

عمق

محو شدم تو زندگی بی حس و مرده ام. بدون جرات تغییر و شک. حتا توی ذهن.

Greensleeves

تم Greensleevs رو چند وقته یاد گرفتم دوست دارم با کلیکهای موس کامپیوترمم بزنمش انقدر خوشم اومده ازش. تو این فایل با Distortion Guitar (که کاش تونش رو کمتر می کردم) رو آکوردایی که قبلش با Clean Guitar زدم سعی کردم تمش رو بزنم. تو این یکی هم با ساز دهنی دوباره رو همون آکوردا زدم.

سخن

تازگیها مد شده هرکی می خوادبگه غرب بده و اینا سریع بحث همجنس بازی رو وسط می کشه. تو کتاب معارف۱ دانشگاه یه جا سعی داشت عقل گرایی و تجربه گرایی رو مقایسه کنه با اسلام. تقریبا نوشته بود که عقل گرایی و تجربه گرایی طرفداراش یه سری همجنس بازن و تمدن غرب شکست خورده و اگه ما هم عقل یا تجربه گرا بشیم چند سال دیگه همه ایرانیها همجنس باز می شن. یا یارو استاد معارف دومون اومده سر کلاس میگه که فلان کشیش می خواد اعلام کنه که همجنس بازی تو دین مسیحیت تایید شده است و مشکلی براش نیست. حالا جدا از همه ی اینا، وقتی شکسپیر داشت رومئو ژولیت می نوشت ایرج میرزا داشت فکر می کرد که “باب لواط است پدر سوخته” قافیه “چون شکلات است پدر سوخته” رو غلط می کنه و حتا خیلی از شعرهای عطار و بعضی دیگه از شاعرها در وصف پسرکها خونده می شده. ایرج میرزا دلیلش رو حجاب بیش از حد خانمها تو اون زمون می دونسته. “به غیر از ملت ایران کدام جانور است / که جفت خود را نادیده انتخاب کند؟” اونقدر احمقانه بوده که زن و شوهر بار اول شب زفاف همو می دیدن یعنی قبلش که نمی شه دید، وقتی هم که بشه دید دیگه فقط نباید به دیدن بسنده کرد. یه نقطه دیگه تو تاریخ، مرحوم عبدالعظیم رضایی اعتقاد داره که اولین بار یه پادشاه پارسی یه مکتبی رو رواج داده که اسمش رو یادم نیست، مکتب اینکه مرد با زن ازدواج کنه و اونو پیش خودش نگه داره و در خدمتش باشه و با هم بچه ها رو بزرگ کنن، قبلتر گویا بی بند و باری کامل بوده. کلا آریایی باید از این لحاظ عجیب باشه همیشه و نقطه حساسش باشه.

سوگ

دارم قانع می شم که دین برای زندگی بهتر نیست، در واقع زندگی برای آخرت بهتره و دین هم برای هدایت کردن زندگی آدم به سمتی که آخرتش رو بهتر کنه. نمی خوام قانع بشم؛ درست اینه که دین برای کنترل آدمهاست تا همه بتونن زندگی بهتری داشته باشن و بذارن بقیه زندگی بهتری داشته باشن. شاید هم معاد یه ضمانت اجراییه. ولی انگار همه چیز برای زندگی بهتر نیست. یه چیزی هست به اسم رشد، که تو می تونی دنیای خودت و افراد دیگه رو بفروشی به خاطرش. انگار اشتباست که بشینی فکر کنی که احکام دین کجاشون به زندگی بهتر آدم تو این دنیا کمک می کنه؛ قرار نیست کمک کنه. قراره آدم رو رشد بده. دروغ نگفتن برای بهتر زندگی کردن نیست برای رشده. روزه هیچ ربطی به سلامتی نداره و قرار هم نیست که داشته باشه، چون هدفش یه هدف دنیایی نیست. کلن دنیا ارزشی نداره. دین برای سازش آدما کنار هم برای داشتن یه دنیای بهتر به وجود نیومده. انگار مهم نیست که وجود دین چند نفر رو کشته. چقدر برای زندگی آدمها ضرر داشته تا سود. مهم اینه که دین باشه، بدون توجه و مقایسه دنیایی بین کشورها و در ابعاد کوچیکتر شهرهای مذهبی با شهرها و کشورهای غیر مذهبی. مقایسه نباید دنیایی باشه، سطح رفاه مردم مهم نیست، سطح رشدشون مهمه که قابل اندازه گیری نیست.* به هر حال، دوست ندارم جایی زندگی کنم که این مساله پیچیده انقدر ملموس و عمومی باشه، دخالت دین تو سطح اجتماعی زندگی مردم.

* قابل اندازه گیری هست. مقایسه درخواستها تو فضای آزاد (قبلتر ها فضای سایبر ایران) برای عقده هایی که دین اجتماعی به وجود آورده تو شهرها و کشورهای مختلف. نتیجه ی خوبی نیست.