استهلاک

چقدر آسونه درک کردنِ پیرمرد، که نشسته و بدنش درد می کنه و غرورش نمی ذاره چیزی بگه. شاید تحملِ این درد هم بعد از همه ی زندگی ارزشِ نگه داشتنِ غرورو داشته باشه. 

درست وقتی که فکر می کنی تنهایی، کافیه یه باد بیاد و همراه تکون دادنِ برگِ درختا به صورتت بخوره، اونموقع از تهِ دلت به درختها و علفهای هرز لبخند می زنی. زندگی اینه. با خودت که نباشی تنهایی.

۴ نظر

1. rokhy گفته است :

   
   

   اردیبهشت ۱۰م, ۱۳۸۹ در ۸:۳۸ ق.ظ

2. parham گفته است :

   آخ وحید دنبال این یه جمله آخرت بودن پسر.

   اردیبهشت ۱۵م, ۱۳۸۹ در ۱۰:۳۱ ق.ظ

3. احسان گفته است :

   زندگی اینه. با خودت که نباشی تنهایی.
   عالی بود عالییییییییییییییییییییییییییییی

   اردیبهشت ۱۸م, ۱۳۸۹ در ۹:۱۲ ب.ظ

4. شهرزاد گفته است :

   یعنی آخرشم علی موندو حوضش:دی

   مرداد ۲۲م, ۱۳۸۹ در ۱۲:۴۶ ق.ظ

دیدگاهتان را بنویسید :